მწვანე ქოლგები, სევდა და ხავსი – წყალწაღებულებისთვის

7 Sep

mermaid hair | via Tumblr

ფიცჯერალდისგან განსხვავებით ეს ღამე ნაზი კი არა არეული იყო. ვიცოდი მხოლოდ ერთი რამ – მწვანე ქოლგებთან ჩემი მისვლა არ შეიძლებოდა და ჩემს გვერდით მყოფ მეგობარსაც იმას ვეხვეწებოდი, იქ არ მიმიყვანო-მეთქი. მან არ იცოდა, რას ვგულისხმობდი, მაგრამ მაინც ის გააკეთა, რაც ვთხოვე და მეც, როცა დავრწმუნდი, რომ მწვანე ქოლგებთან არ მივყავდი, შვებით ამოვისუნთქე, მაგრამ ამ დროს რაღაც ისეთი ვიგრძენი, უცნაური, შინაგანი წვის მსგავსი. ვიცოდი, ჩემი იქ მისვლა არ შეიძლებოდა, მაგრამ თითქოს რაღაცნაირად მინდოდა გამერისკა კიდეც. მაგრამ ისიც ვიცოდი, რომც არაფერი დაშავებულიყო, სევდა მეც მომიცავდა და მასაც, ვის გამოც არ შეიძლებოდა მწვანე ქოლგებთან მისვლა.

ღამის სამი საათი ახლოვდებოდა, მაგრამ ბულვარი მაინც ხალხით იყო სავსე. წამით მეგობარს შევხედე და მის თვალებში შიში დავინახე. მაშინვე ვიფიქრე, ზედმეტი მომივიდა, ჩემი საქციელით ვაშინებ-მეთქი. მართალიც ვიყავი და ყველანაირად ვეცადე თავი ხელში ამეყვანა. მაგრამ მე მაინც მწვანე ქოლგებზე ვფიქრობდი.

მერე პლაჯზე გავედით. ბნელოდა. მხოლოდ ტალღების ხმაური მესმოდა. მესიამოვნა. უკვე ერთი კვირა იყო, რაც აქ ვიყავი, მაგრამ ტალღების ხმა მაინც მენატრებოდა. უცებ რაღაცნაირად სევდამ მომიცვა.

მერე არ მახსოვს რა მოხდა, მხოლოდ მახსოვს, როგორ გავიხადე შარვალი და ზღვაში შევედი. რამდენი ხანი ვიყავი ასე, ტალღების ხმაურში არ ვიცი, მაგრამ ის კი მახსოვს, ნაპირზე გამოსული თავს უკეთ ვგრძნობდი. უცებ, ფეიერვერკის ხმა გაისმა, მწვანე ქოლგებიანი ბარიდან ისროდნენ. მომინდა იქ ვყოფილიყავი, მაგრამ კეთილგონიერება უაზროდ მოქმედების საშუალებას არ მაძლევდა. მციოდა. ვკანკალებდი. და, რაც მთავარია, არც ახლა ვიცოდი, რა მინდოდა სინამდვილეში.Drafts | Tumblr

მთავაზობდნენ იმას, რაზეც ყველა ოცნებობს და მეც მიოცნებია. მაგრამ მე უარი ვთქვი. რატომ? არ ვიცი. ალბათ, უფრო იმიტომ, რომ ჩემი ჩამოუყალიბლობის გამო სხვისი წამება არ მინოდა. მაგრამ იმასაც ვხედავდი, მას ეს არ ესმოდა და ასე უფრო იტანჯებოდა.

November. | via Tumblr

მაშინაც ნასვამი ვიყავი და უცებ ავტირდი. რამდენი რამ მინდოდა მეკითხა, მაგრამ ყელში გაჩხერილი ბურთი ხმის ამოღების საშუალებას არ მაძლევდა და ერთადერთი, რაც მაშინ შემეძლო, ცრემლების ღვრა იყო. როგორ მინოდა მეთქვა, რომ დიდი ხანია მამა აღარ დამსიზმრებია, მაგრამ არ, უფრო სწორედ, ვერ ვიკითხე, ვიცოდი, ძალა არ მეყოფოდა.

და თუ ერთი ყველაფერს მპირდებოდა, რაც კი შეეძლო და რაც არ შეეძლო, მეორეს ჩემი დანახვაც  არ სურდა. მე კი ყველაზე მეტად მაშინ ის მჭირდებოდა. ისევ ზურგი მაქცია, თან, ღმერთმა იცის, მერამდენედ. ამაზეც ვერაფერს ვამბობდი, ვერც ვამტყუნებდი და მით უმეტეს, ვერც ვამართლებდი.

და მაშინ, წამოსვლის წინა დღეს, ვიცინოდი სხვებთან ერთად, სინამდვილეში კი მეტირებოდა. ცხოვრების ამაოებაზე ნერვები მეშლებოდა. იმ უცნობს ვუთხარი, თითოეულ ჩვენგანს ჩვენი ცხოვრება გვაქვს და ნუ გავირთულებთ-მეთქი, სინამდვილეში კი ასე უფრო ვართულებდი ყველაფერს. მხოლოდ ერთმა შეამჩნია ჩემი ყალბი სიცილი და როდესაც მარტო დავრჩით, მკითხა რა გჭირს, ვეღარ გცნობო. არც ამაზე მითქვამს არაფერი. არც მაშინ შემეძლო ლაპარაკი. არც ახლა შემიძლია.

Citati | via Facebook

ეს ზაფხული ალბათ ყოველთვის მემახსოვრება. რამდენი ცრემლი, შინაგანი ტკივილი, მოლოდინი, წუხილი, იმედგაცრუება, დანაკარგი, სიახლე და გაურკვევლობა იყო.

და ალბათ, ის სევდიანი, ზღვასავით (მაგრამ არა იმ შავი ზღვასავით, საქართველოში რომ არის) ცისფერი თვალებიც არ დამავიწყდება.

მარტოობის გრძნობა კი ნამდვილად თან გამყვება. ერთმა ზურგშექცევამ ისე მატკინა გული, რომ სხვასაც ვეღარ ვენდობოდი. ერთადერთი, ვისაც მაშინ ჩემი გამხიარულება შეეძლო, სწორედ ის იყო. მან კი მხარში დგომის ნაცვლად, ზურგში დანა გამიყარა და სასიკვდილოდ დამჭრა. შეიძლება, ეს უნებურად მოუვიდა, მაგრამ ფაქტი სახეზეა – მე ის დავკარგე… მან დამკარგა? არა, რა თქმა უნდა არა. ალბათ მე მას ისე ვერასდროს მოვექცევი, როგორც ის მომექცა, მიუხედავად იმისა, რომ ამას ნამდვილად იმსახურებს. როცა ვჭირდები ვახსენდები და ჩემთვის ესეც ხავსია, წყალწაღებულები რომ ეჭიდებიან ხოლმე.

short skirt tumblr - Google Search

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: